وقتی در شرایط آرامش قرار می گیریم، مسابقه شروع می شود بین افراد برای اینکه موفقیت را به نام خود ثبت کنند، اما وقتی شرایط سخت می شود هر کسی می خواهد تقصیر را به گردن دیگری بیاندازد

معمولاً وقتی در شرایط آرامش قرار می‌گیریم وضع کمی خوب می‌شود، مرگ و میرها پایین می‌شود. مثلاً 2 رقمی می‌شود 2 رقمی‌اش هم باز می‌آید مثلاً از 50 به پایین، آن وقت یک مسابقه‌ای شروع می‌شود آن یکی می‌گوید من این کار را کردم و آن دیگری می‌گوید من این کار را کردم. آن یکی می‌گوید ستاد خیلی معجزه کرد دیگری می‌گوید قرارگاه معجزه کرد. آن یکی می‌گوید فلان وزارتخانه معجزه کرد. آن یکی می‌گوید محله‌محوری معجزه کرد. اما وقتی به عکس می‌شود. یعنی شرایطی که مردم متأسفانه پروتکل‌ها را مراعات نمی‌کنند و با ویروس جهش یافته مواجه می‌شویم. اینجا داستان تغییر می‌کند. هر کسی می‌خواهد این را به گردن دیگری بیاندازد. بگوید من خیلی خوب عمل کردم بخش من خیلی خوب عمل کرده است. آن یکی بخش مقصر است. آن یکی بخش هم بگوید منم خوب عمل کردم این بخش سوم است که مقصر است. واقعاً در شرایطی که مشکل پیش می‌آید همه به فکر باشیم و باز هم دست به دست دهیم ممکن است یک بخشی مشکلش بیشتر بوده و یک بخشی مشکلش کمتر بوده ناچاریم دست به دست هم دهیم و همه تریبون‌ها هم باید در آن هشدار باشد و هم باید آرامش باشد.