وقتی یک اپیدمی این چنینی دنیا را تهدید می‌کند، سلامت مردم را تهدید می‌کند، آنگاه آثار این تحولی دولت الکترونیک را که در این چند سال در کشور بوجود آمد، بیشتر لمس می‌کنیم

این حرکت عظیم یک حرکتی است که باید دنیای پساکرونا را هم ببینیم. در طول این یک سال و چند ماهی که با این ویروس مواجه شدیم، دیدیم که اگر دولت الکترونیک نبود، اگر اقتصاد دیجیتالی نبود چه مشکلاتی پیدا می‌کردیم. برای کسب و کارها چه مشکلاتی پیدا می‌کردیم. وقتی می‌گوییم مردم در خانه بمانند، از خانه خارج نشوند، ترددها کم شود، سفرها کم شود، محدودیت‌ها ایجاد شود، اگر دولت الکترونیک نباشد، چطور می‌شود زندگی کرد؟ در همین فضا و در همین فضای سایبری است که مردم می‌توانند بهره‌برداری و استفاده کنند. در خانه باشد و سفارش جنسی بدهد که مورد نیاز اوست و بیاورند دم در خانه به او تحویل دهند. در بسیاری از کشورهای اروپایی این روزهایی که موج جدید کرونایی اینها را در فشار قرار داد، در بعضی از شهرها حتی برای خرید موارد ضروری و روزمره هم می‌گفتند از طریق اینترنت سفارش بدهید و حق ندارید از خانه خارج شوید. وقتی یک اپیدمی این چنینی دنیا را تهدید می‌کند، سلامت مردم را تهدید می‌کند، آنگاه آثار این تحولی را که در این چند سال در کشور بوجود آمد، بیشتر لمس می‌کنیم. دیدید خیلی از خدماتی که لازم بود به مردم بدهیم، مثلا می‌خواستیم به مردم وام بدهیم، به بیش از 70 میلیون نفر می‌خواستیم وام بدهیم، این 78 میلیون نفر که وام گرفتند، کسی از خانه حرکت نکرد، کسی به بانکی مراجعه نکرد، همه اینها الکترونیکی انجام گرفت و وام خود را دریافت کردند. معلوم شد این وام چقدر است، کجا به حساب او واریز می‌شود، چطور باید پس بدهد، همه اینها الکترونیکی بود و نیاز به مراجعه نبود. اگر همه اینها می‌خواستند مراجعه کنند چطور امکان‌پذیر بود؟ مردم یارانه‌هایی را دریافت می‌کنند، بدون اینکه به جایی مراجعه کنند. همه از این طریق انجام می‌گیرد والا خودِ این مراجعات حضوری موجب تشدید این بیماری می‌شد.