ما باید به آن نقطهای برسیم که کسی اگر خواست در این کشور سرمایهگذاری کند، ظرف یک هفته، ظرف 48 ساعت بتواند این کار را انجام دهد
قانون مصوب شده بود برای اینکه اطلاعات در اختیار مردم قرار بگیرد، این قانون بود که مردم بتوانند دسترسی به اطلاعات داشته باشند، اما در عین حال این قانون نه اجرا میشد و نه آییننامه آن نوشته شده بود. سالها بود این قانون تدوین شده بود، ابلاغ شده بود و همانطور مانده بود. مثلا یک قانون سال 88، یک قانون سال 89 تصویب شده بود، همانطور ماند تا سال 92، نمیشود اصلا این قانون خبری از آن نیست. میترسیدند که مردم ببینند و همه فعالیتهای دولت پشت یک اتاق شیشهای قرار بگیرد و همه بتوانند ببیند چه کار انجام میگیرد.
امروز در یک جلسهای دیدیم که برخی از استعلامهایی که برای شغلهای ساده و کوچک باید انجام بگیرد دو ماه، سه ماه معطل میشد که این استعلام را انجام بدهند. ما بخشهای مختلف را آوردیم، سوال کردیم که چقدر زمان میبرد؟ برای چه این مقدار زمان میبرد؟ شما چه کار دارید که اینقدر طول میکشد؟ اینها اصلاح شد، الان بسیاری از استعلامات هست که برخط است و اصلا معطلی ندارد. برخی از استعلامات هست که مثلا 38، 39 استعلام هنوز اینها باقی مانده برای کسب و کارهای کوچک که باید آنها نیز تسهیل شود. این هم الان مثلا در دو هفته این کار انجام میگیرد، کاری که دو ماه، سه ماه زمان میبرد اینها را هم میشود کوتاه و تمام کرد، میشود این کار را یک روزه انجام داد.
ما باید به آن نقطهای برسیم که کسی اگر خواست در این کشور سرمایهگذاری کند، ظرف یک هفته، ظرف 48 ساعت بتواند این کار را انجام دهد. کشورهایی هستند که سرمایهگذاری در آن کشورها ظرف 48 ساعت انجام میگیرد. لازم هم نیست شما به آن کشور بروید. از همینجا میتوانید از طریق اینترنت درخواست بدهید، همانجا موافقت شود. همانجا کارهای بانکی آن را انجام بدهید، کارهای مالی آن انجام بگیرد، کارهای فیزیکی آن انجام بگیرد، 48 ساعت بعد مجوز در اختیار شما باشد و بروید فعالیت را در آن کشور آغاز کنید. ما باید به این نقطه برسیم.